Embodied Ecosystem Mapping and Voicing

Embodied Ecosystem Mapping and Voicing

Bij het Urban Leisure & Tourism Lab Amsterdam wilden we systeemdenken en systemisch ontwerp integreren in ons leertraject. Niet alleen richting onze studenten, maar ook voor ons als labteam om meer vanuit zo’n aanpak en bewustzijn te kunnen werken. Als lab willen we (liever) ruimte geven aan nieuwe methoden en ruimte houden voor collectief leren en experimenteren.

Daarnaast maakt dit deel uit van Roos Gerritsma’s PD-traject (Update meerjarig ontwerptraject binnen het ULT-lab Amsterdam Noord – Urban Leisure & Tourism Lab Amsterdam), aangezien systemisch ontwerp sterk verwant is aan regeneratief ontwerp.

In het voorjaar van 2026 konden we deze wens bespreken met trainer Senka Rebac, die niet alleen openstond voor het organiseren van de workshop, maar ook om ons te trainen om klaar te zijn om deze zelf uit te voeren in de komende semesters. Tijdens de voorbereiding bespraken we verschillende mogelijkheden en deelden we de uitdaging van de labminor met Senka. Bovendien moesten we het volgende bedenken:

– Een eerste lijst van actoren in het ult-lab-ecosysteem, naast voor de hand liggende actoren zoals bewoners, ondernemers, studenten, en ook actoren zoals: Natuur, Politiek, Toekomst(en) en een optie Overig.

– Een bol touw (Toevallig kregen we een soort touw dat sterk was, maar niet te sterk omdat het tijdens de eerste sessie brak). Metaforisch gezien toonden we daarmee een daad van te veel spanning op het systeem: het breekt alle banden.

– Maak de vloer leeg en zet alle tafels en stoelen aan de zijkant.

– Voor het atomaire schrijfgedeelte – waarmee we bedoelen: het schrijven van echte korte verhalen gebaseerd op verschillende gesprekken die onze studenten met lokale acteurs hadden – Senka bereidde prachtige opdrachten voor waaruit gekozen kon worden, zie foto met alle vragen.

Opdrachten voor het schrijven van atomische verhalen (ultrakorte verhalen die de wensen of gevoelens van de lokale gemeenschap uitdrukken)

Op woensdag 15 april begeleidde Senka Rebac ons tijdens de sessie. Alle deelnemers werden gevraagd om naar de actoren van het ecosysteem op de vloer te kijken en werden uitgenodigd om de volgorde, indien nodig, te wijzigen (en ja, volgens meerdere studenten moest het ecosysteem op een iets andere manier worden weergegeven). Daarna werd hen gevraagd om op acteurs te staan waar ze zich het meest mee verbonden voelden. Senka leidde ons door de nieuwe setting en vroeg soms om een korte uitleg. Het atomaire schrijven werd gevolgd door het hardop voorlezen van hun boeiende verhalen, waaronder die van verschillende actoren in het ecosysteem. Daarna doen ze het touwtje om hun polsen en gooien we de bal naar de volgende. Uiteindelijk waren ze allemaal met elkaar verbonden! Senka en Roos namen de rol en stem van de natuur en van de gemeente op zich. Een van de studenten deelde een verhaal vanuit het perspectief van de bewoners dat ze een bepaalde bus misten die buiten dienst was gesteld. De gemeente kon dan aan het touwtje trekken door te zeggen dat ze die busdienst simpelweg moest afsluiten om economische redenen. Er waren ook spanningen te voelen wanneer verschillende acteurs aan het touwtje begonnen te trekken of te duwen. Een echte, belichaamde ervaring van het systeem!

Nogmaals veel dank aan Senka Rebac.

20 april 2026